Home

Onderweg naar Ecuador.

Terug naar het overzicht Ecuador

Vrijdag 20 september
Om 15.00 uur met de taxi naar Roosendaal om de Schipholtrein te nemen, het was heel warm en ik was blij dat er een jonge knul m'n tas de trap op sjouwde van het perron, alhoewel ik in eerste instantie dacht dat hij er mee vantussen probeerde te gaan, hoezo wantrouwig?!

Het eerste probleem diende zich aan. De trein stopte, brand in een tunnel, moesten we te voet Rotterdam doorsjouwen wat me dus niet lukte, Taxi genomen vanuit Rotterdam naar hotel Ibis, waar ik keikapot en flink saggerijnig arriveerde. Mijn hemel, doe ik dit, wat ben ik in vredesnaam begonnen ging er door mijn hoofd.

De avond werd onverwacht leuk, na een kleine maaltijd nog wat gedronken in de bar, heerlijk zitten kleppen met Mario, een hele lieve jonge Oostenrijkse man op doorreis. Mailadressen uitgewisseld, we hebben nog lang contact gehouden.

Zaterdag 21 september
Buiten verwachting goed geslapen, om 4.30 de shuttle in naar Schiphol voor de vlucht naar Barcelona om 06.30 uur, daar een overstap op het vliegtuig naar Madrid. Om 13.00 begon de grote oversteek naar Ecuador.

Naast me zat een heel oude Indígena dame, echte communicatie was niet mogelijk, mevrouw sprak geen woord Engels en ik nog geen woord Spaans. Ze was dol op de kuipjes melk die voor in de koffie geserveerd werden, 'laitche' zuchtte ze vol genot als ze weer een kuipje te pakken kreeg, nu drink ik de koffie zonder, dus al snel was het ijs gebroken. Erg veel vertrouwen in de luchtvaart had ze niet, ik weet niet hoe dikwijls ik haar een kruisje heb zien maken. Volgens mij waren er geen medelanders aan boord, ik heb niet één keer Nederlands gehoord.

Op een gegeven moment de klok zeven uur terug gezet en om 18.30 plaatselijke tijd zag ik Quito onder me liggen, het scheen ook niet de gemakkelijkste landing te zijn daar. Het kleine vliegveld verbaasde me heel erg, na Schiphol, Barcelona en Madrid.

Natuurlijk was de bagage zoek, niet zo erg, ik had er rekening mee gehouden en kon me makkelijk een paar dagen redden met de handtas en de kleine backpack. Iemand van Instituto Superior de Español zou me op komen halen en al snel zag ik mijn naam op een bordje staan. De temperatuur daar was heerlijk op dat tijdstip, zelfs frisjes te noemen en het was al praktisch donker. Señor Cordova van het Instituut sprak gelukkig een beetje Engels, ik keek mijn ogen uit onderweg naar Hotel Santa Clara. Hij voerde het woord om een kamer voor twee weken te boeken, voorzag me van een plattegrondje van de stad en kruiste daarop de taalschool aan, in dezelfde straat, Darqua Teran. Ik bleek echt midden in het centrum te zitten.

Koffie kan ik zowat in alle talen duidelijk maken, wat genoot ik van mijn eerste bakje café negro wat in hoge uitzondering voor me klaargezet werd. Er werd me al snel duidelijk gemaakt, 's ochtends een klein ontbijt, behalve zondag, en dat was het. De koffie wordt daar heel anders geserveerd, ik zal wel vreemd opgekeken hebben toen er een bakje zwart poeder en een kan heet water voor mijn neus werd gezet. Koffie op, de tas werd naar boven gebracht en ik kon mezelf een beetje installeren. Om 20.00 sliep ik volgens mij al.

Hotelkamer
Alles onder handbereik, eigen douche en toilet. Het was ruim voldoende, redelijk schoon, geen luxe, oud en krakkemikkig, al snel wist je welke traptreden kraakten. Een heel enkele keer was er geen warm water. De meeste andere taalstudenten logeerden in gastfamilies, dit wilde ik niet, ik ben erg gesteld op m'n privacy en alleen kunnen zijn wanneer ik dit wil.
       
< terug |terug naar begin |vooruit>