Terug naar het menu

Voor de vrouw van mijn overleden boezemvriend

Terug naar overzicht ingezonden

Een traan glijdt langzaam langs je wang
Het grote gevoel van eenzaamheid
Onzekerheid voor morgen maakt je bang

Je huilt, staart doelloos naar je glas wijn
In je ogen eindeloos verdriet
Je tranen vormen een natte lijn

In een net van wanhoop gevangen
worstel je vergeefs
en huil je onbevangen

Toch: snel komt er een dag
Dan verlies je je ketens
Zodat je weer vliegen mag

Dan hervind je je vrijheid
Sla je je vleugels weer uit
En ziet de zon in je nabijheid
Vlinder