Terug naar het menu

Geschreven voor iemand die ik zag

Terug naar overzicht ingezonden

Ik zag hem eenzaam op het kerkhof staan
Op moederdag, stil met zijn kleine kindjes
Ik dacht: ik klamp die vader even aan
Totdat ik zag, die ene biggelende traan

Het meiske zei: kom Pap, niet huilen
En troostte hem met wat lieve woorden
Twee jaren terug werd Moeder hun ontnomen
meedogenloos werden ze verwoest, hun dromen

Met de kinderen gaat het redelijk goed
Pa heeft ze lief zoals geen ander dat doet
Maar wat hij met dat verlies moet beginnen
Hij verbergt zijn leed maar weer diep van binnen.
traan