Suiker

Ik zat in mijn flanelleke al een tijdje in de vensterbank naar buiten te kijken... en naar wat eigenlijk?! Ik heb nog geen auto voorbij zien komen, de parkeerplaatsen op het pleintje voor de bakker zijn leeg, de lichtjes in de grote boom zijn nog niet aan en zelfs de vogeltjes van de buurman zijn nog niet op.

Mercedes Sosa doet een wedstrijd met de eerste vogel die wakker is. Senor... toepasselijk op deze ochtend. Haar prachtige stem zal me dit jaar nooit doen vergeten, het zal een symbool blijven voor alle nieuwe dingen die ik mocht ontdekken en voor de diepste zwartegatennachten die er waren. Herinneringen komen met muziek, ze zetten je terug in de tijd, afschuwelijk en zo prachtig tegelijkertijd, waar ben je...? Paz a los hombres?! Automatisch recht ik m'n schouders zoveel kracht straalt haar muziek uit. Gelukkig is buurman niet thuis, deze muziek maakt hem wantrouwend wanneer ik alleen ben.

Nieuwsgierig naar de muziek klik dan hier om te luisteren.
Het was de eerste Kerstavond die ik alleen in mijn hok doorgebracht heb en het was zeker niet de slechtste. De klokken beginnen te luiden als achtergrond voor 'Misa Criolla', de vogels worden een stukje van het orkest, 'Viento de la libertad'.
M'n koffie is te sterk, soms doe ik er een suikerklontje in dan, wat me aan Moontje doet denken en via haar gaan mijn gedachten naar de rest van de vriendengroep en de warme deken die ze samen vormen. Lieve schatten, het is nog donker en toch schijnen er al zonnestraaltjes. De eerste auto's rijden voorbij, ik ga terug naar de vensterbank, een andere cd van Mercedes opzetten en een volgend bakje koffie maken, met suiker...