Cyprus

Is warm weer in Nederland fnuikend voor mijn conditie, tijdens een weekje strandvakantie op Cyprus bleek de warmte daar, net zoals vijf jaar geleden in Ecuador, alleen maar weldadig.

De vertrektijd van 15.00 uur in Nederland was gunstig. Een mooie tijd om op je gemak naar Schiphol te reizen. De aankomsttijd op Larnaca was 20.05 plaatselijke tijd (het tijdsverschil met Cyprus is een uur).

Al is het in goed gezelschap, reizen blijft vermoeiend, wel bleek alles goed geregeld door de reisorganisatie Tourplan. Het liep van een leien dakje. Ook de transfer per taxi, vanuit de luchthaven Larnaca, naar het op een kilometer of tien verder gelegen hotel, Louis Princess Beach, in dezelfde plaats. Rond de klok van 21.00 uur werd er een blad met sandwiches en fruit afgegeven bij de kamer, van deze sandwiches heeft een grote rode kater heerlijk meegesmuld, dit was mijn eerste kennismaking met een geweldige kattenpopulatie.
Klik hier en u ziet hoe dit mooie complex eruit ziet.
Ik wil even benadrukken hoe superschoon alles was, geweldig gewoon.

Doordat het verblijf maar een week en een echte strandvakantie was, bleek een all-inclusive boeking heel geschikt. Niet elke dag een paar keer zoeken waar wat te eten, maar gewoon aan kunnen schuiven. Voor een lange periode lijkt me dat je drie keer per dag een uitgebreid buffet eerder beu bent dan gewoon.

Nu heb ik een tik, het zien en de reuk van grote hoeveelheden voedsel beneemt me de eetlust en ik heb een hekel aan eten in buffetvorm. Het is wel uitermate grappig aan te zien hoe veel mensen hiermee omgaan, het kan niet op! Het bord wordt gevuld en mee naar de tafel genomen, dan valt het tegen en hoppa, er volgt een run om het volgende bord te vullen en, nauwelijks aangeroerd, door de bediening weer mee te laten nemen.

En het drankgebruik, tja, half elf 's ochtends aan het bier en de coctails ... Nu weet ik wel, ieder zijn ding, maar het maakt het wel begrijpelijk dat het zwembad vanaf een uur of vijf in de middag gesloten wordt. Immers, het hotel is verantwoordelijk op haar terrein en zo worden ongelukken door drankgebruik voorkomen. Wat er in de zee gebeurt is een ander verhaal.

's Ochtends om zeven uur zat ik meestal al buiten, op het terrasje voor de kamer, genietend van de capriolen van de katten. Ze komen dan drinken van het zwembad, krijgertje spelen op de ligstoelen en klimmen in de palmen. Rond de klok van acht was het tijd voor een bak koffie in de ontbijtzaal en voor negen uur lag ik lekker op het strand. Beter kan de locatie van een kamer niet zijn. De afstand naar de zee, het zwembad en de strandbar/het restaurant, wat overdag gebruikt werd, was maar tien meter.

Al snel wist ik de minibroodjes te vinden aan het eind van een overvloed van warme lunchgerechten. Op het desserteiland lagen stukjes heerlijke kaas en meloen om hierbij te eten. Elke dag weer stonden op dit eiland drie of vier verschillende soorten taart. Ik heb daar wel vijfentwintig soorten gezien, ze zagen er allemaal even aantrekkelijk uit. Regelmatig heb ik een piepklein stukje op mijn bordje gelegd, maar nee, taart, laat maar.

Eén excursie wilden we niet missen, naar Noord-Cyprus. Met name de spookstad Famagusta, was indrukwekkend om te zien. We werden nog even 'losgelaten' om te winkelen. Als souvenir hangt naast de jurk uit Ecuador nu een jurk uit Cyprus.

Rond 17.00 uur met spijt van het strand af. Dan was het tijd om te badderen. Het eiland heeft te kampen met watertekort. Ik ben gewend om erg uitgebreid te douchen en ik probeerde zuinig te zijn met water, maar voelde me wel schuldig als ik wat langer onder de stralen stond omdat de haren aan een wasbeurt toe waren. Op het prachtige terras, waar de kaarsjes aangestoken werden zodra de avond viel, was het dan genieten van een aperitiefje voor het diner. De enige sterke drank die ik onverdund wegkrijg is ouzo.

Hoe goed het eten ook was, ik vond het een beetje jammer dat er weinig specialiteiten van het eiland geserveerd werden. Misschien is de reden dat het hotel zo min mogelijk risico wil lopen en daarom eten serveert wat iedereen wel lust. Jaren geleden, tijdens een rondreis in Griekenland door de Peloponnesos, heb ik de Griekse keuken erg leren waarderen. We hadden het plan opgevat om, in een restaurantje aan de overkant van de drukke doorgaande weg, Griekse Mezes te gaan eten. Dit is niet doorgegaan omdat ik stomweg niet over durfde steken. Wat heb ik de pest aan links rijden.

Omdat we al vroeg moesten vertrekken, werd er de laatste avond een "early-breakfast" afgegeven. Een paar sandwiches en wat ham en kaas om in het koelkastje te bewaren. En nu volgt het het enige minpunt van de hele vakantie. De koffie uit de thermoskan, die gegarandeerd nog heet zou zijn de volgende ochtend, was ijskoud.

Cyprus, een aanrader en niet in de laatste plaats om de uitermate vriendelijke bevolking op beide delen van het eiland.