Te laat

Als het jaar ten einde loopt, probeer ik altijd mijn hele administratie in orde te brengen. Ik loop dan ook mijn contactenboekje na en schoon het dan op indien nodig. Meestal kom ik dan wel mensen tegen waar ik me van afvraag hoe het met ze is, en dan pak ik de telefoon om meteen even te bellen, zo ook vandaag.

Al heel vaak had ik gedacht haar te bellen, maar zo als het vaak gaat, het is geen onwil, maar het komt er stomweg niet van. Ik pak de telefoon en kondig heel vrolijk aan dat ik op zoek ben naar haar. "Je bent wel aan het goede adres, maar ze is anderhalf jaar geleden overleden", kreeg ik als antwoord van haar vriend. Nu hadden we niet heel veel contact, we hadden elkaar maar één keer in het echt ontmoet, later bleef het bij mailcontact en een paar keer per jaar belden we elkaar. Ik ben eens terug gaan denken en het laatste telefoontje was inderdaad al een twee jaar geleden. Ik was er helemaal confuus van, dit had ik niet verwacht. Een goede les voor de toekomst, deze keer was ik te laat ...